Yüzyıllardır yok sayılmış bir halk, kederini de hasretini de bir sır gibi paylaştığı klamlarla dile getirir. “Welat”ı insansızlaştırma, yaşamı yaralı bırakma ve unutturmaya karşı masal ile, söylence ile, şiir ve klam ile “biya xo viri”* deme ısrarıdır bu; benzer varoluş çabalarıyla birlikte, “Pirbab”dan bugüne, nefesten sese akan bu klamlar yüzyıllara karşı “vardık varız varolacağız” demenin de bir başka hali olsa gerekir.